کتاب " همنوايی شبانه ی اركستر چوب ها" رو خوندم.
نمی خوام هيچ حرفی بزنم. فقط در عجبم که چرا نمی شه يه داستان خوب نوشت!
يعنی ما اصلا داستان نويس نداريم؟ يعنی ما اصلا داستان نداريم؟